Plik server.properties w Minecrafcie – objaśnienie

server.properties to główny plik ustawień serwera Java Edition. Leży w folderze serwera, jest tworzony przy pierwszym uruchomieniu i kontroluje port, świat, poziom trudności, bezpieczeństwo i wydajność. Ten poradnik wyjaśnia ważne klucze, podaje rozsądne wartości i mówi, co się psuje, gdy je zmienisz.

Jak działa ten plik

• Każda linia ma postać key=value, bez spacji wokół znaku równości.
• Zatrzymaj serwer przed edycją. Większość zmian działa dopiero po restarcie, a serwer może nadpisać plik przy wyłączaniu.
• Linie zaczynające się od # to komentarze.
• Jeśli usuniesz plik, serwer przy następnym uruchomieniu utworzy nowy z wartościami domyślnymi.
• Paper, Spigot i Purpur też czytają ten plik i dodają własne ustawienia w innych plikach, takich jak spigot.yml i folder konfiguracji Papera.

Poniższe wartości dotyczą Javy 1.20 i 1.21. Od wersji 1.21.9 pvp, allow-nether, spawn-monsters i enable-command-block nie są już ustawieniami serwera: stały się regułami gry, które zmieniasz w grze komendą /gamerule. W starszych wersjach nadal są w tym pliku.

Ustawienia połączenia

server-port: jeśli go zmienisz, gracze muszą dopisać port do adresu (play.example.com:25570), chyba że ustawisz rekord SRV. Musisz też przekierować nowy port. Zobacz IP i port serwera Minecraft.

max-players: bardzo wysoka wartość nie sprawi, że serwer będzie szybszy ani popularniejszy. Ustaw liczbę, którą twój sprzęt naprawdę udźwignie, żeby serwer odmawiał wejścia graczom, zamiast lagować wszystkim.

motd: obsługuje kody kolorów zapisane jako \u00A7 z kodem, na przykład \u00A7a dla zielonego, oraz \n dla drugiej linii. Pisanie tego ręcznie jest męczące; nasz generator MOTD zbuduje tę linię za ciebie.

enable-status: jeśli ustawisz false, serwer będzie widoczny jako offline na liście w grze i na listach serwerów, choć gracze nadal będą mogli dołączyć. Na publicznym serwerze zostaw to włączone.

network-compression-threshold: na większości serwerów zostaw 256. -1 wyłącza kompresję, co ma sens tylko wtedy, gdy serwer i gracze (albo proxy) są w tej samej szybkiej sieci lokalnej. Bardzo niskie wartości zużywają więcej procesora bez realnych korzyści.

Ustawienia świata

• level-name (domyślnie world): nazwa folderu świata. Zmień ją, żeby wczytać inny folder świata.
• level-seed: seed dla nowego świata. Nie ma wpływu na świat, który już istnieje.
• level-type (domyślnie minecraft:normal): inne wartości to minecraft:flat, minecraft:large_biomes, minecraft:amplified i minecraft:single_biome_surface. Tak jak seed działa tylko przy pierwszym tworzeniu świata. Światy amplified mocno obciążają procesor.
• generator-settings: JSON dla własnych płaskich światów. Zostaw puste, chyba że wiesz, że tego potrzebujesz.
• generate-structures (domyślnie true): wioski, świątynie i inne struktury.
• max-world-size: promień granicy świata w blokach. Na publicznych serwerach mniejsza granica razem z wcześniej wygenerowanym światem trzyma w ryzach zajętość dysku i lagi.
• allow-nether (1.21.8 i starsze): ustawione na false wyłącza Nether. Na serwerach opartych na Bukkicie Endem steruje allow-end w bukkit.yml.

Żeby zacząć nowy świat z nowym seedem lub typem, zatrzymaj serwer, zmień wartość i zmień nazwę starych folderów świata albo je usuń. Najpierw zrób kopię zapasową.

Ustawienia rozgrywki

difficulty: większość serwerów survival używa normal albo hard. Peaceful usuwa wrogie moby i obrażenia od głodu, co psuje farmy mobów i wiele celów survivalowych.

allow-flight: ustaw true, jeśli używasz pluginów do latania, rozgrywki opartej na elytrach przy lagach albo niektórych wierzchowców. W przeciwnym razie gracze mogą być wyrzucani za „latanie”, gdy serwer po prostu laguje. Pluginy anty-cheat lepiej wyłapują prawdziwe fly hacki niż to ustawienie.

spawn-protection: chroniony obszar to kwadrat wokół spawnu świata, a operatorów ochrona nie dotyczy. Działa tylko wtedy, gdy co najmniej jeden gracz jest operatorem. Wiele serwerów ustawia 0 i chroni spawn WorldGuardem, który daje dokładniejszą kontrolę nad tym, co gracze mogą tam robić.

Ustawienia wydajności

view-distance a simulation-distance: zasięg widzenia to liczba chunków wokół każdego gracza, które są wysyłane do jego klienta, żeby mógł je zobaczyć. Zasięg symulacji to liczba chunków wokół każdego gracza, które faktycznie działają: moby się ruszają, uprawy rosną, redstone i piece pracują. Symulacja jest kosztowną częścią, więc częste ustawienie to umiarkowany zasięg widzenia z niższym zasięgiem symulacji. Gracze nadal widzą daleko, ale serwer pracuje tylko blisko nich. Bardzo niski zasięg symulacji psuje farmy, które wymagają obecności gracza w pobliżu, więc na serwerze survival nie schodź poniżej 4.

entity-broadcast-range-percentage: z jakiej odległości gracze widzą byty, jako procent domyślnego zasięgu (od 10 do 1000). Obniżenie zmniejsza ruch sieciowy na zatłoczonych serwerach, ale moby i inni gracze pojawiają się później, co ma znaczenie w PvP.

sync-chunk-writes: przy true chunki są zapisywane synchronicznie, co jest bezpieczniejsze, gdy serwer się wysypie. Ustawienie false może przyspieszyć zapisywanie, ale przy awarii ryzykujesz utratę ostatnich zmian. Zostaw włączone, chyba że wiesz, dlaczego to zmieniasz.

max-tick-time: jeśli jeden tick trwa dłużej niż tyle milisekund, watchdog zatrzymuje serwer, bo prawdopodobnie się zawiesił. -1 wyłącza watchdoga. Nie wyłączaj go, żeby ukryć awarie; zamiast tego znajdź przyczynę profilerem. Jak to zrobić, wyjaśnia poradnik jak zmniejszyć lagi na serwerze Minecraft.

W 1.21.2 i nowszych pause-when-empty-seconds wstrzymuje serwer, gdy przez tyle sekund nikogo na nim nie ma. To oszczędza zasoby na prywatnym serwerze, ale na publicznym niektóre pluginy i timery oczekują, że świat cały czas działa.

Ustawienia bezpieczeństwa

online-mode

online-mode=true (domyślnie) sprawia, że serwer sprawdza konto każdego gracza w Mojangu. Zostaw to włączone.

Przy online-mode=false (tryb offline) serwer ufa każdej nazwie, którą wyśle klient. Każdy może wejść jako dowolny gracz, w tym ty albo twoja administracja, i dostać jego ekwipunek, działki i uprawnienia. Pluginy korzystające z UUID widzą też inne UUID niż w trybie online, więc późniejsza zmiana miesza dane graczy.

Jedynym normalnym wyjątkiem jest serwer za proxy, takim jak Velocity: tam proxy działa w trybie online, a serwery backendowe w trybie offline z przekazywaniem informacji o graczach, i backendy mogą przyjmować połączenia wyłącznie z proxy. Zobacz, jak skonfigurować sieć Velocity.

enforce-secure-profile

Domyślnie true. Gracze muszą mieć klucz profilu podpisany przez Mojang, żeby dołączyć; jest on używany do podpisanego czatu. Jeśli niektórzy gracze nie mogą dołączyć i widzą komunikat o brakującym kluczu publicznym albo używasz pewnych konfiguracji czatu lub proxy, właściciele czasem ustawiają false. Zostaw true, chyba że masz konkretny powód.

Whitelista

• white-list (domyślnie false): dołączyć mogą tylko gracze z whitelisty.
• enforce-whitelist (domyślnie false): przy true gracze, którzy są online, ale nie ma ich na liście, są wyrzucani zaraz po przeładowaniu whitelisty.

Możesz ją też włączyć w grze komendą /whitelist on. Pełne kroki znajdziesz w poradniku jak ustawić whitelistę na serwerze Minecraft.

Query i RCON

enable-query (domyślnie false) włącza protokół query GameSpy4 na query.port (UDP, domyślnie 25565). Niektóre narzędzia i listy używają go do odczytu pluginów i nicków graczy. Jest opcjonalny; pingi statusu działają bez niego.

enable-rcon (domyślnie false) pozwala na zdalny dostęp do konsoli przez rcon.port (TCP, domyślnie 25575) z hasłem rcon.password. RCON wysyła komendy z pełną mocą konsoli, a hasło nie jest szyfrowane. Jeśli go używasz:

• Użyj długiego, losowego hasła.
• Nigdy nie przekierowuj ani nie wystawiaj portu RCON do internetu. Pozwalaj na dostęp tylko z tej samej maszyny albo z sieci prywatnej.
• Jeśli go nie potrzebujesz, zostaw wyłączony.

Inne klucze bezpieczeństwa

• op-permission-level (domyślnie 4): co mogą operatorzy. 4 pozwala na wszystko, łącznie z zatrzymaniem serwera.
• prevent-proxy-connections (domyślnie false): wyrzuca graczy, których połączenie wydaje się iść przez VPN albo proxy, porównując adresy z Mojangiem. Może blokować uczciwych graczy.
• rate-limit (domyślnie 0): wyrzuca klienty, które wysyłają za dużo pakietów na sekundę. 0 wyłącza.
• log-ips (domyślnie true, 1.20.2+): czy adresy IP graczy są zapisywane w logu.
• accepts-transfers (domyślnie false, 1.20.5+): czy serwer przyjmuje graczy wysłanych z innego serwera pakietem transferu.

Ustawienia paczki zasobów

• resource-pack: bezpośredni URL do pobrania pliku zip. Linki do stron pobierania nie działają; URL musi zwracać sam plik.
• resource-pack-sha1: hash SHA-1 pliku zip. Pozwala klientom zapisać paczkę w pamięci podręcznej i zauważyć, że się zmieniła. Aktualizuj go przy każdej zmianie pliku.
• require-resource-pack: jeśli true, gracze, którzy odrzucą paczkę, są rozłączani.
• resource-pack-prompt: własny komunikat wyświetlany w oknie pobierania.

Wymagaj paczki tylko wtedy, gdy serwer naprawdę jej potrzebuje, i trzymaj ją w małym rozmiarze. Duża wymagana paczka to kolejny powód, żeby nowy gracz zrezygnował. Gracze Bedrock dołączający przez Geysera potrzebują przekonwertowanej paczki.

Rozsądny punkt wyjścia

Dla małego publicznego serwera survival na Paperze:

server-port=25565
online-mode=true
enforce-secure-profile=true
max-players=50
difficulty=normal
view-distance=8
simulation-distance=6
spawn-protection=0
white-list=false
enable-status=true
enable-query=false
enable-rcon=false
network-compression-threshold=256
max-tick-time=60000
sync-chunk-writes=true

Dopasuj max-players, view-distance i simulation-distance do swojego sprzętu i obserwuj, jak serwer zachowuje się z graczami online. Po zmianie ustawień zrestartuj serwer i sprawdź narzędziem do sprawdzania statusu serwera, czy nadal wyświetla się poprawnie.